مشاوره ژنتیک بزرگترین تست ژنتیک می باشد
با استفاده از آزمایشات ساده می توان ناقل بودن فرد را برای بعضی از بیماریهای ژنتیکی شایع در جمعیت یا منطقه خاص تشخیص داد
جهش ها باعث تغییرات مفید در ژن ها می شوند
همه افرادی که قصد ازدواج و بچه دار شدن دارند نیازمند انجام مشاوره ژنتیک هستند
با مشاوره ژنتیک سلامت خانواده و نسل آینده خود را بسازید
مشاوره ژنتیک بهترین هدیه به فرزندان آینده خود
شجره نامه خانوادگی مهمترین سند رسمی ژنتیکی برای نسل های آینده
ایمیل(payeshgc@yahoo.com)،امکان نشر بنر تبلیغاتی در سایت
مهمترین نکته ی بهتر دیده شدن در دنیای مجازی امروز تبلیغات گسترده در سطح اینترنت خواهد بود

پیوندهای وب سایت

پیگیری فرم شجره نامه

کانال تلگرام سایت

کانال اینستا

مشاوره ژنتیک آنلاین

 

 

ورود کاربران

آمار بازدیدکنندگان

516284
امروز
دیروز
ماه گذشته
کل بازدیدها
627
558
15551
516284

آی ‌پی شما: 54.196.190.32
پنج شنبه, 24 آبان 1397

بیماری هانتیگتون:

بیماری هانتیگتون(HD) که به کره هانتیگتون نیز معروف است، وجه تسمیه خود را از دکتر جرج هانتیگتون که در سال1872 چندین فرد مبتلا را در یک خانواده بزرگ آمریکای شمالی توصیف نمود، گرفته است.

مقاله جرج هانتیگتون که در نشریه فیلادلفیا گزارشگر پزشکی و جراحی منتشر شد ، شرح روشنی از ناتوانی پیش رونده نورولوژیکی ارایه داد که HD را یکی از دلهره آورترین و ناخوشایند ترین اختلالات وراثتی که انسانها با آن مواجه می شوند، توصیف کرده است. سیر طبیعی با مرگ انتخابی سلولی با پیشرفت آهسته در سیستم عصبی مرکزی مشخص می شود که هیچ درمان یا تیمار مؤثری برای آن وجود ندارد. شیوع یا تعداد کل موارد مبتلا در یک جمعیت در زمان معین این بیماری در بیشتر بخش های دنیا در حدود 1در10000 است، اگرچه در برخی نواحی مانند تاسمانیا و ناحیه دریاچه ماراکایب ونزوئلا بسیار بیشتر از این میزان گزارش شده است.

HD به شکل معمول بیماری دوران میانسالی تا سالمندی است. شروع بیماری اغلب بین 30 تا 50سالگی است، اگرچه HD میتواند در واقع در هرسنی آغاز شود، مانند شکل کمیاب نوجوانی که در اوایل نوجوانی و با مشخصات بالینی متفاوتی بروز می کند. دست کم بخشی از شیوه ی آغاز این بیماری در سنین متفاوت، توسط کشف کمبود مولکولی بیماری، توصیف شده است.

ویژگی های بالینی:

الگوی غیر معمول بیماری به شکل اختلال حرکتی با پیشرفت آهسته و تخریب بی سروصدای کارکرد هوشی همراه با اختلال روانی و فراموشی شناخته می شود.(میانگین سن بروز در حدود40سالگی بوده)، و دوره ی متوسط بیماری تقریباً 15 تا 20سال است. HDرایج ترین ناهنجاری حرکتی است که به شکل حرکات غیرارادی ظریف مانند : اداهای صورت ، لرزش غیراختیاری چهره و اعضای حرکتی، تاشدن بازوها و روی هم افتادگی پاها خود را نشان می دهد. با پیشرفت بیماری ، گام ها بسیار ناپایدار شده و وضوح تکلم هم از بین می رود.

تغییرات ذهنی در مراحل اولیه HD عبارتند از: تخریب حافظه و ضعیف شدن تمرکز، نگرانی، دلشوره و اضطراب، رفتار تهاجمی و خشن، بدگمانی، بی منطقی، افزایش تمایلات جنسی، مصرف بیش از حد الکل نیز می تواند رخ دهد. زوال تدریجی در کارکرد هوش سرانجام به ناتوانی کامل در انجام کارها و فراموشی کلی منجر می شود.

HDنوجوانی:

تا 5 درصد موارد HD پیش از سن 20سالگی بروز می کند. در این بیماری سختی با آهسته شدن حرکت ارادی و بی مهارتی وجود دارد. ضعف در انجام تکالیف مدرسه از آغاز یک فراموشی شدید پیش رونده که اغلب با تشنجات صرعی همراه است، خبر می دهد. میانگین دوره بیماری در حدود10 تا 15سال است.

ژنتیک HD :

از ابتدا گفته شده است که HD واجد وراثت غالب اتوزومی با سن بروز متغیر بوده، نفوذپذیری آن تقریباً کامل و نرخ یا میزان جهش آن بسیار پایین است. افزون بر این، اشاره شده است که بیماری اغلب پیشدستی از نظر سن بروز نشان میدهد، یعنی سن بروز بیماری در نسل های متوالی، بویژه هنگام انتقال بوسیله مرد کاهش می یابد. کشف ژن HD در سال1993 توضیحاتی را برای برخی از این مشاهدات ارایه کرده است.

 

تعیین نقشه و جداسازی ژن HD:

HDیکی از نخستین اختلالاتی بود که توسط آنالیز پیوستگی به کمک نشانگرهای چندشکلDNA در سال1983 تعیین نقشه گردید، چرا که تا آن زمان مشخص شده بود که بیماری پیوستگی نزدیکی با پروپی بنامG8 بر روی بازوی کوتاه کروموزوم4 نشان می دهد.جمع آوری نمونه های خون از شجره بزرگی که محتوی بیش از100فرد مبتلای ساکن سواحل دریاچه ماراکایب ونزوئلا بود، به پژوهش اولیه برای لوکوس HDکمک فراوانی کرد.

همچنین نخستین وسیله آزمایش برای پیش بینی HD را فراهم کرد. افزون بر این ها، این پژوهش مشخص کرد که در مبتلایان به HD، شدت ابتلای افراد هوموزیگوس از افراد هتروزیگوس بیشتر نیست.مشاهده یی که برخلاف بیشتر اختلالات غالب اتوزومی است. پس از آنکه در سال 1993، ژن HD جدا گردید و معلوم شد که در ناحیه ′5 دارای توالی تکراری چند شکل بالایی از CAG (پلی گلوتامین) است.mRNA ، پروتئینی با وزن تقریبی350کیلو دالتون به نام هانتیگتین(IT15) کد می کند. هانتیگتین در بسیاری از سلولهای متفاوت سراسر سیستم عصبی مرکزی و بافت های دیگر بیان می شود،هرچند کارکرد آن معلوم نیست.

 

جهش در ژن HD:

نزدیک به همه ی مبتلایان به HD دارای گسترشی از توالی تکراری CAG پلی گلوتامین(سه تایی) در ناحیه ′5 ژن HD هستند(بنابراین HD نمونه ای از بیماری گسترش تکرار سه تایی است). این سازوکار جهشی برخلاف تقریباً همه انواع جهش های دیگر که نخست در گونه های دیگر مانند دروزوفیلا و موش گزارش شده اند،نخستین بار در انسان شناسایی شد. اخیراً گروه کاری مشترکی از کالج ژنتیک پزشکی امریکا و انجمن ژنتیک انسانی امریکا پیشنهاد نمودند که ژن های HD را بر اساس طول تکرارCAG میتوان به چهار زیرعنوان دسته بندی کرد:

آلل های طبیعی:

آلل های دارای 26تکرارCAG یا کمتر با علائم بیماری همراه نبوده و در تقسینم میوز پایدارند.

آلل های جهش پذیر:

آلل های با اندازه 27 تا 35 تکرارCAG موجب بیماری نمی شوند، اما با داشتن استعداد افزایش یا کاهش در اندازه خود ، ناپایداری میوزی نشان می دهند. بنابراین این آلل های جهش پذیر، مخزنی برای جهش های جدید بشمار می آیند. زمانی که فرد مبتلایی ظاهراً با یک جهش جدید مشاهده می شود، معمولاً بیانگر آن است که پدرش آلل جهش پذیری را حمل می کند. افزون بر این ، شواهد حاکی از آن است که آلل های جهش پذیری که گسترش می یابند، چنانچه استفاده از نشانگزهای درون ژنی و مجاورDNA نشان داده است ، با هاپلوتیپ ویژه ای همراه هستند. این مشاهده نمایانگر آن است که هاپلوتیپ های معینی از دیگر هاپلوتیپ ها پایدارترند.

آلل های با نفوذپذیری کاهش یافته:

سومین گروه، متشکل از آلل های 36تا39 تکرارCAG هستند. این آلل ها با ظهور دیررس بیماری یا فقدان کامل بروز بیماری (یعنی بدون نفوذپذیری) همراه هستند.

آلل های بیماری:

آخرین گروه ژن های HD دارای 40 تکرارCAG یا بیشتر هستند و همواره موجب بیماری می شوند، اگرچه گاهی ممکن است بیماری تا دهه ی هفتم یا هشتم زندگی بروز نکند. بین اندازه تکرار و بروز بیماری با میانگین سنی برای تکرارهای 40، 45 و 50 به ترتیب، برای سنین 57، 37 و 26 سالگی ارتباط مستقیمی وجود دارد. در بیشتر بالغین مبتلا اندازه تکرار بین 36و 50 است، در حالی که در نوجوانی اغلب گسترشی بزرگ تر از55تکرار دارند.

تأثیر منشأ والدی در انتقال بیماری:

بر اساس الگوی توارث غالب اتوزومی برای HD، احتمال خطر بروز در زاده ها بی اعتنا و مستقل از اینکه پدر یا مادر آنها مبتلاست، 50درصد است.

با این وجود به دلایل نامعلوم بنظر می رسد که ناپایداری میوزی در اسپرماتوژنز بیش تر از اووژنز پیش می آید. این حالت در پیش دستی از نظر سن بروز بیماری منعکس می شود.. و به طور عمده هنگام انتقال آلل جهش یافته توسط مرد رخ می دهد.نوجوانان مبتلا به شکل سخت HD تقریباً همیشه آلل جهش یافته را از پدر با ابتلای خفیف به HD به ارث برده اند.

کاربردهای بالینی و چشم اندازهای آینده:

پیش بینی آزمون ژنتیکی بخشی از کارهای جاری در ژنتیک بالینی است، هرچند توافق همگانی بر آن است که این بررسی و پیش بینی باید تنها بصورت بخشی از یک مجموعه مشاوره دقیق ، خوب و اصولی انجام گیرد. تا به امروز تجارب نشان می دهد که زنان نسبت به مردان بیشتر آزمون پیش بینی انجام می دهند. به علاوه درجه اختلال روانی در نتایج مثبت زنان کمتر از حد انتظار است. در حدود 60 درصد از افراد متقاضی آزمون پیش بینی منفی است، دلایل این انحراف از 50درصد مورد،انتظار نامعلوم است. تشخیص پیش از تولد برای زوج هایی که آن را پذیرفته اند قابل انجام است، اگرچه در کشور انگلستان ، سالانه تنها حدود 25 از چجیج آزمون هایی انجام میگیرد.در مورد ختم بارداری جنین یا نوزادی که می تواند در میانسالی یک بیماری خطرناک تخریب عصبی را بروز دهد، بحث اخلاقی و عاطفی چشمگیری وجود دارند بویژه زمانی که راهکارهای درمانی مؤثر ابداع شده است. از آنجا که ظهور وضعیت با تأخیر است ، زوج ها می بایست این احتمال را که در آینده راهکار درمانی مؤثر ابداع شود، در نظر داشته باشند. یک دیدگاه مناسب بر این مشاهده استوار است که تکرارهای بزرگCAG به تجمع درون سلولی توده های هانتیگتین منجر می شود که توسط پروتئازهای معروف به کاسپاز شکسته شده و فراورده ی سمی مسبب مرگ سلولی(آپوپتوز) را تشکیل می دهند. تأثیر سودمند مهارکننده های کاسپاز در الگوی موشی HD مشخص شده است. دیدگاه درمانی دیگری که در مراحل کارآزمایی است ، انتقال سلول عصبی جنینی به نواحی مغری مانند هسته های دمی و پوتامن است که در مراحل اولیه ی بیماری دچار آتروفی شده و تحلیل گردیده اند. در این روش نیز ملاحظات و دغدعه های اخلاقی نیز وجود دارد که استفاده از آن را برای برخی زوج ها مشکل خواهد کرد.