مشاوره ژنتیک بزرگترین تست ژنتیک می باشد
با استفاده از آزمایشات ساده می توان ناقل بودن فرد را برای بعضی از بیماریهای ژنتیکی شایع در جمعیت یا منطقه خاص تشخیص داد
جهش ها باعث تغییرات مفید در ژن ها می شوند
همه افرادی که قصد ازدواج و بچه دار شدن دارند نیازمند انجام مشاوره ژنتیک هستند
با مشاوره ژنتیک سلامت خانواده و نسل آینده خود را بسازید
مشاوره ژنتیک بهترین هدیه به فرزندان آینده خود
شجره نامه خانوادگی مهمترین سند رسمی ژنتیکی برای نسل های آینده
ایمیل(payeshgc@yahoo.com)،امکان نشر بنر تبلیغاتی در سایت
مهمترین نکته ی بهتر دیده شدن در دنیای مجازی امروز تبلیغات گسترده در سطح اینترنت خواهد بود

پیوندهای وب سایت

پیگیری فرم شجره نامه

کانال تلگرام سایت

کانال اینستا

مشاوره ژنتیک آنلاین

 

 

ورود کاربران

آمار بازدیدکنندگان

519579
امروز
دیروز
ماه گذشته
کل بازدیدها
312
678
15551
519579

آی ‌پی شما: 54.145.17.37
سه شنبه, 29 آبان 1397


نوروفیبروماتوز:

 

ابتدا در متون پزشکی قرن هجدهم به علائم بالینی نوروفیبروماتوز(NF) اشاره شده است، اما از نظر تاریخی این بیماری معمولاً با نام فون رکلین هاوسن همراه است. ایت آسیب شناس آلمانی در سال 1882 واژه نوروفیبروما را ابداع کرد.

نوروفیبروماتوز یکی از رایج ترین اختلالات ژنتیکی در انسان شناخته شده است. این بیماری زمانی شهرت عمومی یافت که اظهار شد ژوزف مریک، مرد فیلی، احتمالا به این بیماری مبتلا بوده است. به هر حال[مطالعه دوباره اسکلت و عکس های مریک نشان داد] که امروزه بسیاری عقیده دارند که او نوروفیبروماتوز نداشته است و بجای آن بیماری بسیار کمیاب تری به نام نشانگان پروتئوس مبتلا بوده است. دو نوع اصلی نوروفیبروماتوز NF1 و NF2 وجود دارد. هر دوبیماری بویژه NF2 را می توان زیر عنوان نشانگان های سرطان خویشاوندی قرار داد، اما در اینجا با جزئیات بیشتری تشریح می شوند. بروز NF1 که تاکنون رایج تر است ، تقریباً برابر با 1 در3000 تولد است. بروز تقریبی NF21 در 35000 بوده و شیوع آن در حدود 1 در 200.000 است.

ویژگی های بالینی:

برجسته ترین علائم NF1 زخم های کوچک پوستی رنگدانه یی بنام لکه های شیر قهوه ای(CAL) و تکه های گوشتی نرم کوچک به نام نوروفیبروماتا هستند. لکه های شیر قهوه ای ابتدا در اوایل کودکی ظاهر شده و تا زمان بلوغ، هم در اندازه و هم در تعداد افزایش می یابند. دست کم 6لکه شیرقهوه یی به قطر دست کم 5میلی متر برای تشخیص در دوران کودکی لازم اند.کک مکی های زیربغلی و یا کشاله یی نیز باید وجو داشته باشد. نوروفیبروماتا تومورهای خوش خیمی هستند که به طور معمول در پوست ایجاد می شوند. این تومورها در دوران بلوغ یل پس از آن ظاهر شده و با افزایش سن تعداد آنها افزایش می یابد.

 

دیگر یافته های بالینی در NF1 عبارتند از:

کک مکی شدن زیربغل، ماکروسفالی(سربزرگ)نسبی و غده ها یا گره های لیش. این علائم ، هامارتوم های کوچک پیگمانته ی بی ضرر در عنبیه هستند. معمول ترین مشکل که در یک سوم موارد کودکی رخ می دهد ، تأخیر توسعه یی و تکوینی خفیف است که با اختلال یادگیری غیرشفاهی مشخص می شود. در بسیاری از این افراد در خلال سالهای مدرسه بهبود چشمگیری

مشاهده می شود. بیشتر افراد NF1 زندگی طبیعی سالمی داشته و بی جهت از بیماری خود رنج نمی برند. باوجود این، شمار اندکی از بیماران یک یا چندشکل اصلی مثل صرع، تومور سیستم عصبی مرکزی یل اسکولیوز را بروز می دهند.

ژنتیک بیماری:

NF1 توارث غالب اتوزومی نشان داده و واقعاً تا سن 5سالگی نفوذپذیری کامل دارد. آثار بیماری بسیار متعیر است و اعضای مبتلای یک خانواده می توانند تفاوت های کاملاً مشخصی در شدت بیماری نشان دهند.علائم بیماری در دوقلوهای MZ مبتلا ، معمولاً بسیار شبیه هم هستند. بنابراین بروز متغیر در اعضای خانواده که جهش یکسانی دارند احتمالاً به دلیل تأثیرات ژن های تعدیل کننده در لوکوس های دیگر است. در حدود50درصد موارد NF1 به دلیل جهش های جدید رخ می دهد، میزان تخمینی نرخ جهش تقریباً 1 در 10.000گامت است که این مقدار 100برابر بزرگتر از میانگین میزان نرخ جهش در هر نسل در هر لوکوس انسانی است. در مورد اینکه از والدین سالم(غیرمبتلا) ، کودکان مبتلا به NF1 متولد شده باشد ، گزارش های اندکی وجود دارد. این موارد نمونه هایی از موزاییسم گنادی معمولاً والدی در خاستگاه هستند.موزاییسم سوماتیکی در NF1 با علائم محدود به بخش ویژه یی از بدن آشکار می شود.این وضعیت به عنوان NFقطعه یی ذکر می شود.

 

ژن نوروفیبروماتوز تیپ1 و فراورده ی پروتئینی آن:

در سال 1987[با استفاده از نشانگرهای چندشکل DNA برای هر اتوزوم یا کروموزوم جنسی همراه با اخذ رضایت اعضای متعلق به شماری از خانواده های بزرگ جهت شرکت در یک پژوهش،] نقشه ژن NF بر روی کروموزوم17 و هم جوار سانترومر تعیین شد. با شناسایی دو فرد مبتلا به NF1 که هر دو فرد جابجایی متعادلی با نقطه شکستگی در 17q11.2 داشتند، جداسازی ژن NF1 تسهیل شد. ژن NF1 پروتئینی به نام نوروفیبرومین را کد می کند. این پروتئین با پروتئین فعال کننده GTPآز(GAP) هومولوژی ساختاری دارد که با کاهش فعالیت تنظیمیRAS در انتقال سیگنال نقش مهمی ایفا می کند. از دست رفتن هتروزیگوتی نشانگرهای کروموزوم17 در چندین تومور بدخیم بیماران NF1 و در شمار اندکی از نوروفیبروم های خوش خیم مشاهده شده است. این مشاهدات نمایانگر آن است که ژن NF1 به عنوان یک فرونشاننده یا سرکوبگر تومور عمل می کند.

ژن های دیگری مشتمل برTP53 واقع بر روی بازوی کوتاه کروموزوم17 در توسعه و پیشرفت تومور در NF1 درگیر هستند.برعکس، معلوم شده است که ژن NF1 در بروز تومورهای پراکنده که با NF همراه نیستند، مانند کارسینومای کولون، نوروبلاستوما و ملانومای بدخیم نقش دارد.این مطالعات تأکید کننده نقش مهم ژن NF1 در رشد و تمایز سلولی است.

همبستگی ژنوتیپ – فنوتیپ :

در ژن نوروفیبرومین بیش از100جهش متفاوت شامل حذف شدگی ها، درجی ها یا واردشدگی ها، دوتاشدگی ها و جایگزینی ها نقطه ای شناسایی شده است. بیشتر این جهش ها به ناقص شدگی شدید پروتئین یا فقدان کامل بیان ژن ها منجر می شوند. تاکنون شواهد اندکی پیرامون ارتباط بین جهش های ویژه و علائم بالینی وجود دارد. این امر با گزارش هایی که در رابطه با گوناگونی چشمگیر و قابل توجه درون خویشاوندی ارایه شده است، سازگاری دارد و بر تأثیرات احتمالی ژن های تعدیل کننده اشاره دارد. مبتلایان واجد حذف شدگی های بزرگ مانند حذف همه ژن NF1، شدت ابتلا به مراتب بیشتری دارند که با کمبود هوشی برجسته و تا اندازه یی عادت شبه مارفانی و نیز نوروفیبروم های پوستی بیشتر از میانگین، همراه هستند.

نوروفیبروماتوز تیپ2:

در NF2 لکه های شیرقهوه ای و نوروفیبروم ها رخ می دهد، اگرچه نسبت به NF1 شیوع کمتری دارند. شاخص ترین نشانه NF2 بروز تومورها در اوایل دوران بلوغ است که عصب هشتم مغزی را گرفتار می کنند. به این تومورها که گاهی هنوز نروم های شنوایی گفته می شود، امروزه بجای آن واژه ی شوانوماهای وستیبولار ترجیح داده می شود. انواعی از تومورهای دیگر سیستم عصبی مرکزی نیز به فراوانی رخ می دهد، هرچند بیش از نیمی از این موارد بدون نشانه هستند. شوانوماهای نخاعی و محیطی غالب اتوزومی که صدمات عصب هشتم مغزی ندارند، بخوبی تشخیص داده می شوند و شوانوماتوز نام دارند. مشخصه ی چشمی که در NF2 و نه در NF1 مشاهده می گردد،کاتاراکت است که رایج بوده اما اغلب تحت بالینی(فاقد تظاهرات بالینی)است.

با استفاده از آنالیز پیوستگی در سال1987 نقشه لوکوس NF2 بر روی کروموزوم22q تعیین گردید. ژن مربوطه، شوانومین،در سال1993 همسانه سازی شد. این ژن گستره ی 110kb داشته و 17اگزون دارد.تصور می رود فراورده ی ژن[ که گاهیی مرلیت خوانده می شود] پروتئین سیتو اسکلتونی است که بعنوان فرونشاننده ی توموری عمل می کند.

کاربردهای بالینی و چشم اندازهای آینده:

مشخص شدن نقشه ژن نوروفیبرومین توانایی انجام تشخیص پیش از تولد و تشخیص پیش از بروز علائم را با استفاده تر آنالیز پیوستگی یا بررسی مستقیم جهش فراهم نموده است. در عمل تعداد بسیار کمی از خانواده ها مایل به پیگیری و استفاده از راهکارها هستند. بخشی از این امر بدلیل آن است که NF1 را بعنوان یک بیماری خطرناک نمی شناسند و قسمتی به این دلیل است که آنالیز جهش در پیش بینی شدت بیماری مددکار نیست. درحال حاضر درمانی برای NF1 وجود ندارد. در غیاب ژن درمانی، استفاده از دارو درمانی در جهت تنظیم افزایشی فعالیتGAP نوروفیبرومین یا تنظیم کاهشی فعالیت RAS می تواند مفید واقع شود.به هرحال مشکل آن است که چگونه این راهکارها در مورد بافت های گوناگون هدف مانند سیستم عصبی مرکزی به کار گرفته شود.